Dost dediğin...

Muhteşem bir hikaye..

Genç adamın biri,
Dermiş babasına hergün,
Benimde dostlarım var sendeki dost gibi..
Baba itiraz eder,
Olmaz öyle çok dost,
Hakikisi belki bir, belki iki,
Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki..
Devam eder durur konuşma..
Aralarında başlar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Bir akşam koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala..
Baba der ki oğluna,
'Hadi al bu çuvalı şimdi götür dostuna'
Çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşlerde bir adamı
Koymuşlar çuvala
Dıştan böyle sanılmakta..

Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna,çalar kapıyı..
O dost bakar ki bir çuvala hemde kanlı
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlıKendince tanıdığı, sevdiği dostalrını..
Ne çare hepsinde de sonuç aynıdır..
Evlat geriye döner
Ama içten yıkılır..
Babasına dönerek haklıymışsın baba der
Dost yokmuş bu dünyada ne sana ne de bana
Baba 'hayır evlat' der, benim bir dostum var bildiğim
Hadi çuvalı alda bir kere de git ona..
Genç adam çuvalı sırtlar tekrar
Alnından ter, çuvaldan kan damlar..
Gider baba dostuna
Kabul görür sevinir..
O dost delikanlıyı alı hemen içeri
Geçerler arka bahçeye
Bir çukur kazarlar birlikte
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye
Üzerine serpiştirirler toprak
Belli olmasın diye dikerler sarımsak
Genç adam gelir babasına;
Baba işte dost buymuş diye konuşunca,
Babası;daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarın git O'na, çıkart bir kavga
Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ama,
İşte o zaman anlaşılacak dostun hakikisi
Sonra gel olanları anlat bana
Genç adam aynen yapar babasının dediğini;
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini
Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı
Derki tokadı yiyen Dost,
'Git de söyle babana biz satmayız sarımsak tarlasını iki tokada!!'

Dost dediğin,
Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile seni sevmeli..

Dost dediğin,
Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile sana sarılmalı..

Dost dediğin,
Dayanılmaz biri olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı..

Dost dediğin,
Fanatik olmalı..
Bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli..

Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli...

Ve ağladığında seninle ağlamalı...

Ama hepsinden daha çok dost matematiksel olmalı,
Sevinci çarpmalı
Üzüntüyü bölmeli
Geçmişi çıkarmalı
Yarını toplamalı

Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı..Ve herzaman bütün parçalardan daha büyük olmalı..İşi bitince seni bir kenara atmamalı...
Mevlana